Ne dersen de ne kadar bağırırsan bağır
Ne sekle girersen gir
O soğukluk seni dondurmaya devam eder
Konusamaz nefes alamaz olursun
Durup düşündüğün zaman icinde bulunduğun sonsuz boşluğun dehlizlerinde
Bir kere daha düşünmeden edemezsin
Düşünsen de edemezsin
Durur kalırsın oyle
Suda gibi hisseder, buz gibi donukluguna alışmaya çalışırsın
Olmaz
Hic olmayacaktı ki
Yalnızlığın ömür boyu olduğu
Maddenin hayat bulduğu
Bu yerde bu sehirde
Bir kere daha donersin
Ölüm sessizliğinde sagdan sola
Konuşmamacasina...
Bir rock n roll kaybedeninin türküsünü dinlerken iyi günler dersin kendine boyle bir seyin mümkün olmadıgını bildigin halde... Artik mümkün olmadıgını bildigin halde
